"นี่พี่จะพาผมไปไหน?!!"
อูฮยอนถาม
"ที่ที่นายควรจะอยู่กลับฉันไงล่ะ!"
คำขาดของซองกยูทำอูฮยอนอึ้งไปชั่วขณะ
...หลังจากที่รถแล่นออกจากโรงเรียนเรียบร้อยแล้ว
เกิดบรรรยากาศมาคุเล็กๆภายในรถที่มีแค่พวกเขา 2
คน(เน่จงไปไหน 555+) ซองกยูจึงเอื้อมมือไปเปิดเครื่องเล่นเพลงเพื่อให้บรรยากาศดีขึ้นแต่ดูเหมือนว่า...
~นี นุน นึล โบ มยอน นาน Trouble Makerนี
กยอด เท ซอ มยอน นาน Trouble Maker..~~ เพลงๆนี้จะทำให้บรรยากาศภายในรถยิ่งมาคุกว่าเดิม
เมื่อซองกยูมองคนที่นั่งมาด้วยข้างๆก็เห็นว่าคนข้างๆพยายามเก็บอาการอายไว้
เพราะหน้าแดงมากจากที่เขาเห็น...
"ฉันเปลี่ยนเพลงดีกว่า
-0- " ซองกยูบอก
"อืม"
...ซองกยูเอื้อมมือไปกดเปลี่ยนเพลงอีกครั้ง...~เนกอฮา
จา! แน-กา นอล ซา-รัง-แฮ โอ้ว!~
"ฮึ่ยย!!!
ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยย!!!" คนตาตี่สุดจะทนกับอะไรก็ไม่ทราบ
"อะไรของนายว่ะน่ะ!?!
เฮ้ย!! นะ..นั่นมัน...0.0?"
...ซองกยูหักรถเลี้ยวเข้าไปในสถานที่ที่ทำให้อูฮยอนตกใจมาก
"พะ..พี่พาผมมาม่านรูดทำไมพี่!!??"
อูฮยอนโวยวายในขณะที่แปะกิวซองกยูก็ขับรถเข้ามาจอดในที่จอดประจำห้องเรียบร้อยแล้ว
...อาแปะตาตี่ลงจากรถจากนั้นก็มาดึงแขนอูฮยอนให้ลงจากรถ
แต่นัมขัดขืน พยายามแกะมือที่เกาะกุมแขนของเขาให้ออกไปเพื่อจะได้หนี
แต่ก็ไม่เป็นผลเพราะคนที่มีแรงเยอะกว่าอย่างซองกยู(ถึงจะแก่แล้วก็ตาม)ก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ
เขาอุ้มนัมไว้ในอ้อมกอดอันแข็งแกร่ง
และยื่นหน้าที่มีตาตี่ๆเข้าไปใกล้ๆนัมอูฮยอนแล้วกระซิบเบาๆข้างหู...
"ขอเถอะนะวันเนี่ย
หึหึ!!"
สายตาถึงแม้ว่าจะตี่แต่ตอนนี้ดูหื่นกามอย่างน่ากลัว จนคนที่ถูกอุ้มเงียบสนิทเพราะอึ้งไปชั่วขณะ
สมองอูฮยอนไม่สามารถประมวลความคิดได้ในตอนนี้
จนกระทั่งซองกยูอุ้มเขามาถึงเตียงนอนสีชมพูอ่อนหวานๆ ซองกยูไม่รอช้า
เขาวางอูฮยอนบนเตียงและจัดการกดน้ำหนักทั้งตัวเขาลงไปที่ตัวของอูฮยอน
"เฮ้ย!!
มึงปล่อยกูนะ!!!><" อูฮยอนเริ่มได้สติดก็โวยวายอีกรอบ
"พูดไม่เพราะเลยนะ
หยุดโวยวายได้แล้ว"
ซองกยูพูดระหว่างกำลังถอดเสื้อนอกออกพร้อมปลดเน็กไทราคาแพงทิ้งลงพื้นห้อง
"เฮ้ย!
ก็บอกให้ปล่อยไง ปล่..." คำพูดทุอย่างของอูฮยอนหายกลับลงไปในคอ
เมื่อถูกคนเบื้องบนทาบทับด้วยริมฝีปากอย่างหนักหน่วงเหมือนคนเก็บกดมานาน
...คนที่ไม่เคยได้รับบทเรียนอะไรแบบนี้จึงคล้อยตามแต่โดยดี
โดยมีครูผู้สอนที่ช่ำชองเรื่องแบบนี้อย่างซองกยูสอนให้แบบเนื้อ! แนบ! เนื้อ!
[Woohyun's Part]
ซองกยูสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของผม และเกี่ยวลิ้นของผมไปมา
ผมรู้สึกได้ถึงความหวานอ่อนๆจากปลายลิ้น
ตอนนี้ผมเริ่มหายใจไม่ทันจึงคิดที่จะถอนจูบแต่ไอ้คนตรงหน้าผมจับใบหน้าผมไว้แน่น
เค้ายังจูบผมไปเรื่อยๆ ผมที่แอบจะขาดอาการหายใจดิ้นไปดิ้นมาในอ้อมแขนของเค้า
" อื้อ...อื่อ..หื๊มมม
" เสียงผมอู้อี๊เพราะไขว่คว้าหาออกซิเจน
เมื่อซองกยูปล่อยใบหน้าเพื่อให้ผมรับออกซิเจนได้เต็มทีผมจึงก้มลงไปไซร้ที่ซอกคออาแปะอย่างอยากรู้ว่ามันสนุกตรงไหน
" อ๊า....สุดยอดมาก
อื๊มมม อูฮยอน เสียวว่ะ อ๊า.... "
ซองกยูครางอย่างพอใจกับสิ่งที่ผมทำให้ผมจึงกดเน้นที่ไห้ปลาร้าอันกว้างและแข็งแรงของซองกยู
เม้มแรงๆ มันสนุกจริงๆนะเนี่ย
" อ๊ะ..โอ๊ววว
ไม่ไหวววววว อืมมมม " ซองกยูครางออกมาเป็นระยะ
ผมจูบและไล้ลิ้นไปตามร่างกายส่วนต่างๆของซองกยู
" ซี้ดดด
ไม่ไหวแล้วว่ะ " ซองกยูคราง
" อื้อออ
อ๊ะ อือ ... อื้อ " ซองกยูถอดกางเกงผม
...ผมเตรียมใจรับความเจ็บปวด
เขาสอดแก่นกลางกายชายเข้ามา
" อ๊า..เจ็
บ บ " ผมปิดตาแน่น มันเจ็บและจุกจริงๆนะ
...ซองกยูเริ่มขยับสะโพกเข้าออกช้า
แต่ด้วยความเสียวซ่านทำให้ช้าได้ไม่นาน ซองกยูร่อนสะโพกกระแทกเข้ามาที่ผมอย่างรัว
เร็ว ลึก และแรง จนผมต้องปิดตากับความเสียวซ่าน
...ซองกยูกระแทกหนักและช้าลง
จากนั้นก็รัวเร็วอีก ทำให้ผมเสียวมาก ที่เดาการเคลื่อนไหวของเขาไม่ถูก
"อ้า!!!!!"
...ซองกยูหมดแรงล้มตัวลงนอนพลางดึงตัวผมเข้าไปกอดแน่น
จากนั้นก็หอมแก้มผมอย่างอ่อนโยน
...ผมรู้สึกเพลียจนหลับไปในที่สุด
ผมขอให้มันเป็นแค่ความฝันเท่านั้น ขอให้ไม่ใช่เรื่องจริง
ถึงผมจะเผลอตอบสนองความต้องการของเขาไปบ้างก็ตาม(หรอออ?)...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น